Bijeenkomst Realiteit achter de Duinen

Op 10 oktober vond er een bijeenkomst plaats in de Lukas kerk aan de Om en Bij 2 in Den Haag. Deze bijeenkomst was erop gericht om de kwetsbaren in de Haagse samenleving en de instellingen die hen ondersteunen onder de aandacht te brengen van de Haagse raadsleden.

Er waren diverse presentaties rond het thema Dakloosheid en Maatschappelijk Opvang. ‘Hoe ziet armoede eruit in jouw dagelijkse praktijk?’

Klaas Koffeman van het  Straatpastoraat stak af met een beschrijving hoe zijn organisatie dagelijks geconfronteerd wordt met mensen die heel veel op straat doorbrengen: dak- en thuislozen, verslaafden. Zijn organisatie heeft geen directe doelstelling, slechts respect voor hoe de mensen leven. Alleen hulp bieden voor wie er om vraagt.

Daarna volgde Elly Burgering van het Straatconsulaat: belangenbehartiging voor dak- en thuislozen. Geen hulpverlener zoals Kessler, Parnassia, Leger des Heils, enz.
De visie is: iedereen heeft recht op huis, onderwijs enz. Zij willen de mensen zelf een stem geven.

Anita Schwab haard presentatie ging over Leergeld. Laat kinderen met ouders zonder geld meedoen. Scholen vragen erg veel van de ouders, dit komt neer op gemiddeld €1000 per jaar. iPads en tablets worden vaak al in de brugklas gevraagd. Scholen organiseren te vaak heel dure buitenlandse reizen. Leergeld wil gelijke kansen voor ieder schoolkind creëren.

Henk Baars van de Voedselbank sloot af. 1,2 miljoen mensen leven onder of op de armoedegrens in Nederland. 250.000 huishoudens worden ondersteund. De bedoeling is dat men maximaal 3 jaar bij de voedselbank kan komen, maar langer komt ook voor. Hij legde de procedure uit hoe ze aan een voedselpakket komen. Ze krijgen veel vanuit het Westland. Ongeveer 4% van wat er in aanmerking komt om eventueel te vernietigen voedsel, komt bij de Voedselbank. Ze krijgen ook veel giften van particulieren.

Tot slot is er een Paneldiscussie rond schuldhulpverlening aangestuurd door Henny van der Most van de stichting Amargi. Henny vraagt de aanwezige raadsleden een aan hun voorgelegde casus op te lossen van een dreigende huisuitzetting. Het blijkt lastiger dan gedacht voor de raadsleden om deze situatie uit de praktijk op te lossen. Hiermee wilde mevr. van der Most aantonen hoe lastig het kan zijn om uit bepaalde situaties te komen, met name voor de mensen zelf die hierdoor nog verder in de problemen dreigen te komen. Zo kan je op straat en in de schulden komen zonder dat je er wat aan kan doen.

De conclusie van de middag is dat er nog heel wat bergen zijn te verzetten om er samen voor te zorgen de problematiek rond schulden, armoede, huisvesting op te lossen.
Hulporganisaties en de (lokale) politiek hebben elkaar absoluut nodig om tot constructieve oplossingen te komen.