‘De buitenwereld zag niks aan ons totdat de boel instortte’

Fred-van-de-Ridder-800x300It-manager Fred van de Ridder (63 jaar) werd twee jaar geleden uit huis gezet vanwege enorme schulden. Nu heeft hij nog drie doelen in het leven: rust in zijn hoofd, een plek om te wonen en mooi werk.

‘Je hebt zichtbare en onzichtbare armoede. Als it-manager verdiende ik veel geld. Ik had een mooi huis en een leasebak voor de deur. Maar we gaven als gezin nog veel meer geld uit. Aan meubels, aan kleren en allerlei andere spullen waarvan we dachten dat we ze nodig hadden. We sloten leningen af om de gaten te dichten en vervolgens sloten we nieuwe leningen af om de rente van leningen te kunnen betalen. Op een gegeven moment val je in de handen van de zogeheten loan sharks die al van tevoren weten dat je een afgesloten lening niet kunt afbetalen.

Ik wilde het niet weten en bleef, ondanks alle overduidelijke signalen, de situatie ontkennen. De buitenwereld zag niks aan ons. Totdat de boel instortte en we uit huis werden gezet en ik bij de crisishulpverlening terecht kwam.

Ik heb nog wel geprobeerd om schuldhulpverlening te krijgen bij de gemeente Nieuwegein waar we woonden, maar daar werd ik afgeblaft. Ik verdiende toch genoeg.

Op dat moment was ik suïcidaal, ik zag de toekomst zwart op me afkomen. Ik ben toen zelfs een tijdje behandeld in een psychiatrische instelling. Daar heb ik gevraagd of ze geen pil voor me hadden die me zou helpen de juiste keuzes te maken: in plaats van telkens iets nieuws kopen en nog meer schulden maken, schulden aflossen. Maar zo eenvoudig is het natuurlijk niet.

Nadat we uit huis waren gezet, heeft mijn vrouw op eigen houtje een scheiding aangevraagd. Ze kwam langs met zo’n Linda de Mol-achtige advocaat.

Bron: DeStadUtrecht.nl, 5 oktober 2015

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *