Leven in straatarm Moerwijk is loodzwaar

Rijk en gemeente steken ruim 15 miljoen in Den Haag Zuidwest om het leven er beter te maken. Moerwijk hoopt op verlossing: het is een van armste buurten van het land. Hoe overleef je daar?

Angelique Landmeter kreeg van haar bewindvoerder weken geen geld voor eten. Omdat er te veel rekeningen waren. ,,Je hoopt op een wonder. En dat komt niet.’’

Het leven is hard en schraal voor de 46-jarige Angelique in Moerwijk, een van de armste wijken van ons land. Geen cent te makken. En een hoop ellende meegemaakt: een vader die alcoholist is, een moeder met smetvrees. Zelf raakte ze verslaafd en de oudste kinderen werden uit huis geplaatst. Altijd druk en chaotisch in haar hoofd.

En er is armoede. Keiharde armoede. Soms is er geen eten.

Maar ze blijft lachen. ,,Weet je wat het is. Er moet zóveel gebeuren in Moerwijk. Ik wil andere mensen uit het isolement halen. Ik zeg: Neem de schaamte weg, anders zak je alleen maar dieper.’’

‘Buurtvriendin’ wordt ze daarom door de mensen om zich heen al genoemd. Omdat ze met iedereen praat en iedereen aanvuurt.

Ideeën heeft ze genoeg voor de 15 miljoen die van het rijk en de gemeente naar Moerwijk en de rest van Zuidwest Den Haag gaat. Om het leven er beter te maken.

Scholing
Wethouder Richard de Mos refereerde vorige week nog aan teksten uit het lied ‘O O Den Haag’ van Harrie Jekkers: ‘Ik zou best nog wel een keertje net als vroeger in Moerwijk willen wonen’, zong deze. ,,Dat gevoel moet weer terugkomen, zei de wethouder. En hij beloofde dat de gemeente in Moerwijk, Morgenstond en Bouwlust / Vrederust fors gaat investeren. Zodat er meer werk komt, en de mogelijkheden voor scholing toenemen, bijvoorbeeld.

Angelique heeft ook zelf wel een verlanglijstje. Betere huizen, bijvoorbeeld. ,,En geef het niet aan de kerk.’’ Ze pleit voor veel meer maatschappelijk werkers. ,,Die echt naar de mensen thuis toekomen. Echt de straat opgaan: kijken wat de gezinnen nodig hebben. En echt de mensen thuis helpen.’’

Ze heeft zes kinderen, van wie de jongste twee nog thuis wonen. Sinds drie jaar zit ze, net als zoveel anderen in Moerwijk, in de schuldsanering. Nadat de leningen en onbetaalde rekeningen zich opstapelden tot een bedrag van 40.000 euro.

Een som geld die nooit meer op te hoesten is voor iemand met een bijstandsuitkering. ,,Het is eigenlijk een groot wonder dat het gelukt is, al de bestellingen op de pof bij alle postorderbedrijven te plaatsen”, beaamt Angelique in haar uitgeleefde portiekwoning.

En een schandaal eigenlijk, dat het wel kon. Want de gekochte spullen – die allemaal even voor een geluksmomentje zorgden – zijn allang verdwenen.

Lees het hele verhaal op: AD.nl