Fulltime werken, leven van nog geen tientje per dag en een kapotte bril op je neusAan het werk, maar arm. Steeds meer Nederlanders met een baan verdienen te weinig om rond te komen. Door het coronavirus zal deze groep flink toenemen. ‘Het is ronduit vernederend om mijn hand bij mijn kinderen te moeten ophouden.’

Afgelopen week stond Monique Rietveld (54) te dubben in de Dirk: wordt het deze keer wasmiddel of koffie? Het werd uiteindelijk de Frisse Reus, in de aanbieding voor 2,50 euro. Daarna kocht ze diepvriesspinazie à la crème (85 cent voor 750 gram). Bij de Turkse slager rekende ze voor een kilo kip 5 euro af, ‘meer water dan vlees’, maar voor biologisch vlees is er sowieso geen geld. In totaal kostte deze boodschappenronde haar 7,35 euro, het bedrag dat ze per dag als alleenstaande moeder heeft te besteden aan het avondeten voor zichzelf en haar vier thuiswonende kinderen. Ze had graag extra boodschappen willen meenemen, omdat ze verkouden is en liever wil thuisblijven, maar voor hamsteren heeft ze geen geld.

Rietveld zucht. ‘Het is onmogelijk om van zo weinig geld te moeten leven en het is ronduit vernederend om je kinderen om geld te moeten vragen. Het geeft ook spanningen, veel gesprekken gaan over rekeningen die nog betaald moeten worden. Ik ben allergisch voor schulden. Hun vader maakte er een potje van. Twee maanden nadat Sophie en haar tweelingbroer werden geboren, moesten we het huis uit. In plaats van de huur te betalen, had mijn ex een tv gekocht. Van zo’n man hoeven we geen alimentatie te verwachten.’ Wat Rietveld niet begrijpt, is dat zij als ouder wettelijk verplicht is om tot de 21ste verjaardag van haar kinderen te voorzien in de kosten van hun levensonderhoud en studie, maar in de praktijk haar hand moet ophouden bij haar kroost. ‘Ik ben afhankelijk van m’n kinderen om eten te kopen.’

De grote betaalbaarheidscrisis

Een baan hebben en toch arm zijn in Nederland. Tegenstrijdiger kan het bijna niet. Werk loont, zo was het bedoeld. Maar Rietveld werkt en heeft toch permanent geldproblemen. Nederland telde vorig jaar 188 duizend werkende armen volgens cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Zij leven onder de armoedegrens, die was in 2017 voor een alleenstaande ouder met één kind 1.040 euro per maand en voor een stel met twee kinderen 1.960 euro. De verkoper in de boekhandel, de caissière in de supermarkt, de bezorger die onze pakketjes aflevert of de thuiszorgmedewerker die het appartement van onze ouderen schoonhoudt. In Nederland leven 2,1 miljoen werknemers van het minimumloon. Zij moeten zien rond te komen van een tientje per uur.

Door de gevolgen van het coronavirus zal de groep werkende armen fors toenemen, voorspelt Ton Wilthagen, hoogleraar arbeidsmarkt aan de Universiteit van Tilburg. ‘Flexibele krachten en zzp’ers voelen nu als eerste de economische gevolgen van het virus. Stel dat we tegen de zomer van het coronavirus af zijn, dan sluit ik niet uit dat de situatie is omgeslagen in een forse economische recessie. Armoede en schulden nemen dan toe.’

Lees het complete artikel op de website van De Volkskrant.

 

Bron: De Volkskrant, 3 april 2020