Het is ‘verborgen dakloosheid’: mensen die niet veilig zijn in hun eigen huis. De overheid heeft er geen oog voor. Alleen al in Amsterdam zijn het er honderden, schat Hester van Buren, bestuurder van woningcorporatie Rochdale: mensen die wel een dak boven het hoofd hebben, maar niet veilig zijn in hun eigen huis. Zij spreekt van ‘verborgen dakloosheid’.

Het gaat vooral om mensen die thuis blootstaan aan intimidatie en geweld. Iemand die haar drugsverslaafde vriend bij zich laat intrekken bijvoorbeeld, die vervolgens al zijn verslaafde vrienden over de vloer laat komen – en die zij niet de deur durft te wijzen. Of iemand van wie de woning door criminelen min of meer wordt overgenomen en gebruikt als uitvalsbasis. Of iemand die in ruil voor een betaalbaar onderdak seksuele handelingen moet verrichten.

Soms slaap ik in de auto

Een moeder (45): “Ik woon hier al elf jaar en het was mis vanaf dag één. De benedenbuurvrouw kwam naar boven om te klagen dat we de hele avond bezig waren geweest. Terwijl ik er niet eens binnen was geweest, ik had net de sleutel gekregen. Sindsdien is het mis. Elke dag bonken tegen het plafond, overdag komt zij naar boven, ’s avonds haar man.

“Klagen over feestjes die er nooit zijn geweest, schelden op straat. De politie is erbij geweest, de woningcorporatie, buurtbemiddeling – dan gaat het even goed en dan begint het weer. Het voelt heel onveilig, ook voor mijn kinderen. Ze is psychisch in de war en ze is groot en sterk, ze heeft de buurman van vijf hoog een keer in elkaar geslagen.

“Een tijdlang ging ik, als ik mijn kinderen van school haalde, eerst naar mijn ouders; dan kwam ik pas thuis als ze naar bed moesten. Ik heb een zwaar gehandicapte zoon van 10, die gaat om acht uur slapen en als hij daarna wakker wordt, omdat mijn buurvrouw lawaai maakt, kan hij een epileptische aanval krijgen. Het is wel voorgekomen dat ik met hem in de auto ben gaan slapen. Natuurlijk, ik zoek een ander huis. Maar als puntje bij paaltje komt: niemand helpt me.”

Woensdag spreekt de Amsterdamse gemeenteraad over nieuw beleid op het gebied van daklozen. Amsterdam telt 4700 mensen voor wie er opvang is en nog eens 2000 daklozen die op een wachtlijst staan. Het plan van aanpak dat de raad gaat bespreken is ‘heel goed’, zegt Van Buren, onder meer omdat er veel aandacht is voor het voorkomen van dakloosheid door problemen al vroeg te signaleren. Maar aandacht voor de verborgen dakloosheid van ‘onveilig gehuisvesten’ ontbreekt. “Terwijl ook deze groep echt hulp nodig heeft.”

Lees het hele artikel op: Trouw.nl, 6 juli 2021